توسعه زیرساخت‌های ورزشی کشور نیازمند منابع مالی قابل‌توجهی است. استفاده از ظرفیت خیرین می‌تواند این روند را تسریع کند. لذا هدف از پژوهش حاضر، طراحی مدل استفاده از ظرفیت خیرین در توسعه زیرساخت‌های ورزشی کشور می‌باشد. این پژوهش با رویکرد آمیخته (کیفی-کمی) انجام شد. در بخش کیفی، جامعه آماری شامل خیرین ورزشی، مدیران و اساتید متخصص بود. نمونه‌گیری به صورت هدفمند و گلوله برفی انجام شد و 23 مصاحبه نیمه‌ساختاریافته تا رسیدن به اشباع نظری صورت گرفت. داده‌ها با روش تحلیل مضمون و نرم‌افزار MAXQDA2020 تحلیل شدند و اعتبار کدگذاری‌ها با ضریب توافق کاپا تأیید گردید. در بخش کمی، پرسشنامه‌ای بر اساس کدهای شناسایی‌شده در بخش کیفی تدوین شد. نمونه‌گیری خوشه‌ای-تصادفی با حجم 400 نفر انجام شد. تحلیل داده‌ها شامل آزمون نرمال بودن، تحلیل مسیر و آزمون فرضیات با معادلات ساختاری و نرم‌افزار PLS4 انجام شد. یافته‌های بخش کیفی نشان داد که مقوله‌های اصلی طراحی مدل استفاده از ظرفیت خیرین در توسعه زیرساخت‌های ورزش کشور شامل یازده مقوله: عوامل درونی، عوامل بیرونی، چارچوب‌های نهادی، عوامل سازمانی، عوامل محیطی، حمایت‌های مالی و سرمایه‌گذاری خیرین در ورزش، حمایت‌های غیرمالی و داوطلبانه خیرین در ورزش، توسعه اقتصادی، توسعه اجتماعی، توسعه سلامت، توسعه ورزش می‌باشد. در بخش کمی نیز نتایج نشان داد که ظرفیت خیرین عاملی کلیدی در توسعه زیرساخت‌های ورزشی است و افزایش آن به توسعه سریع‌تر و بهتر این زیرساخت‌ها کمک می‌کند. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد با شناخت دقیق عوامل مؤثر بر مشارکت خیرین و طراحی راهکارهای مناسب، می‌توان از این ظرفیت ارزشمند در جهت توسعه زیرساخت‌های ورزشی کشور بهره برد.