املاک موقوفه یکی از انواع مهم زمین در ایران از صدر اسلام بوده است. این دسته از املاک به دلیل بنیان-های مذهبی پیدایش آن‌ها همواره از حرمت و احترام خاصی در نزد مردم و حاکمیت برخوردار بوده است. در دوره دوازدهم مجلس شورای ملی که به مدت دو سال (از آبان سال 1318 لغایت آبان 1320) در کشور فعالیت داشت، ابتدا قانون فروش املاک مزروعی در فروردین ماه سال 1320 به تصویب مجلس شورای ملی می‌رسد. اما، در اتفاقی نادر در نظام پارلمانی ایران نمایندگان همان دوره 12 در مهر ماه سال 1320 الغای قانون فروش املاک مزروعی را به تصویب می‌رسانند. این مقاله که بر اساس روش مطالعه اسنادی تهیه شده است، ابتدا به بررسی پیشینه املاک موقوفه و وسعت و اهمیت آن در مقطع مورد مطالعه پرداخته و در ادامه به تحلیل و بررسی علل و دلایل تصویب فروش و متعاقب آن الغای فروش بر مبنای مشروح مذاکرات مجلس شورای ملی در دوره دوازدهم می‌پردازد. نتایج مطالعه نشان داد که قانون فروش املاک مزروعی موقوفه بر اساس لایحه دولت و الغای قانون بر مبنای طرحی از سوی نمایندگان مجلس بوده است. همچنین، تصویب قانون در دوران حاکمیت پهلوی اول و الغای آن در آغاز دوره حکومت پهلوی دوم انجام شده است. علاوه بر این، تصویب قانون و لغو آن به سرعت و بدون بحث طولانی میان نمایندگان انجام شد. به طوری‌که قانون در طی سه جلسه و لغو آن در طی دو جلسه مصوب شده است.