انباشت سرمایه انسانی در ادبیات رو به رشد اخیر نقش محوری پیدا کرده است؛ زیرا عملکرد یک ملت و رونق اقتصادی به موجودیت سرمایه فیزیکی و انسانی آن بستگی دارد. مطالعات اخیر نشان می‌دهد در فرایند توسعه، توجه به سرمایه انسانی به دلیل رشد جهانی‌شدن، سازوکارهای ارتباطی و تنوع در ‌آموزش‌های حرفه‌ای افزایش یافته و بر نقش آن در تسریع رشد اقتصادی، فرایندهای مالی و خلق ثروت به طور فزاینده‌ای تأکید می‌شود. از سوی دیگر، دولت‌ها جهت تثبت و تقویت سرمایه انسانی نیازمند منابعی هستند که بتواند به آنها در فرایند این توسعه کمک کند. پژوهش حاضر به دنبال پاسخ به این پرسش است که وقف به عنوان یکی از منابع نهادی مهم در تاریخ سنت دینی چگونه توانسته به توسعه سرمایه انسانی کمک کند. جهت پاسخ به این پرسش تلاش می‌شود در چارچوب نظریه سرمایه انسانی و با تکیه بر نمونه‌هایی از وقوف در جوامع اسلامی تحلیل شود که وقف اسلامی در قالب آموزش عمومی و بهداشت و درمان چگونه موجب توسعه سرمایه انسانی شده است.