هر اثر فرهنگی که در مراکز آرشیوی نگهداری می شود نشانگر تاریخ و فرهنگ آن کشور است که می تواند در بازیابی هویت مردمان آن سرزمین کمک فراوانی کند. اسناد و مدارک آرشیوی از جمله این مدارک هستند که نقش مهمی در این امر ایفا می کنند. وقف نامه ها از جمله اسناد باارزشی هستند که در پژوهش های تاریخی کاربرد فراوانی دارند به طوری که از خلال آن ها می توان به اطلاعات مهمی در ارتباط با خود واقف و موقوفات کسب نمود. دوره قاجار با توجه به تنوع وقف نامه ها می توان اذعان نمود که جایگاه و تشکیلات وقف مورد توجه بسیاری از افراد قرار گرفت. شاهزادگان دوره قاجار نیز از این امر مستثنی نبودند و املاک و مستغلات خود را در راه امور خیریه وقف می نمودند. وجیه الله بن سلطان احمد سپهسالار از جمله شاهزادگانی بود که به این کار اقدام نمود. روش پژوهش توصیفی – تحلیلی و مبتنی بر منابع تاریخی و اسناد و مدارک آرشیوی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران است. هدف از پژوهش حاضر بازخوانی وقف نامه مربوط به وجیه الله میرزا می باشد. نتایج پژوهش نشان می دهد وقف نامه وی مربوط به یک قطعه زمین از اراضی یوسف آباد تهران جهت ساخت یک مریضخانه و وقف بخشی از قنوات یوسف آباد و چند طاحونه برای تامین هزینه های آن است. دسترسی به خدمات پزشکی، به ویژه برای جمعیت های محروم از جمله اهداف وجیه الله میرزا بود که سبب ترویج فرهنگ بشردوستی و مسئولیت اجتماعی در دوره قاجار گردید.
