حکومت صفوی به عنوان حکومت شیعی مذهب که توانست مذهب شیعه اثنی عشری را به عنوان مذهب رسمی حکومت در ایران مطرح نماید همواره مورد توجه پژوهشگران تاریخ ادیان و مذاهب مورد توجه بوده است.
توجه به مذهب با همه ابعاد آن یکی از شاخصه‌های مهم این حکومت در تمامی دوران آن به‌شمار می‌رود؛ هرچه پادشاه توانست این توازن را با جلوه‌های حکمرانی متعادل نگه دارد، حکومت او مقتدر تر بود و هرچه این تعادل به هم خورد اساس حکومت متزلزل گردید.
دوران حکومت شاه سلیمان صفوی، آغازی بر فرایند سقوط حکومت صفویان به‌شمار می‌رود ولی از دیدگاه مذهبی در این دوران شاهد رشد موقوفات زنان، به عنوان یکی از کنشگران فرهنگی جامعه هستیم. به گونه‌ای که با توجه به اسناد موقوفات صفویه، بیش از 30 درصد موقوفات زنان عهد صفوی مربوط به همین دوره می‌باشد.
سؤال اصلی این پژوهش آن است که علت ازدیاد موقوفات زنان در دوره پادشاهی شاه سلیمان صفوی چه بوده‌است؟ تأثیرگذاری بیشتر زنان حرمسرا در فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی و همچنین ترس از دست دادن اموال از جمله عوامل مهمی است که در پاسخ به این سؤال با روش تحلیل محتوای وقف‌نامه زنان این دوران به‌دست آمده است.