توسعه زیرساخت‌های ورزشی با محدودیت منابع مالی دولتی، نیازمند بهره‌گیری از ظرفیت خیرین است. شناخت عوامل مؤثر بر جلب مشارکت خیرین و مکانیسم‌های تأثیرگذاری آن‌ها بر توسعه زیرساخت‌ها از اهمیت بالایی برخوردار است. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر عوامل درونی بر توسعه زیرساخت‌های ورزشی با تأکید بر نقش میانجی ظرفیت خیرین بود. این مطالعه با رویکرد کمی و از نوع توصیفی-همبستگی انجام شد. جامعه آماری شامل خیرینی بود که حداقل یک‌بار در پنج سال اخیر در پروژه‌های ورزشی مشارکت داشتند. با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس، تعداد 330 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه محقق‌ساخته مبتنی بر یافته‌های کیفی بود که شامل 22 سؤال در سه بخش عوامل درونی، ظرفیت خیرین و توسعه زیرساخت‌های ورزشی می‌باشد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SmartPLS 4 تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد، عوامل درونی بر ظرفیت خیرین تأثیر بسیار قوی و معناداری دارد (β=0.764، T=31.932). همچنین، ظرفیت خیرین بر توسعه زیرساخت‌های ورزشی تأثیر معناداری دارد (β=0.643، T=14.561). تأثیر مستقیم عوامل درونی بر توسعه زیرساخت‌ها نیز معنادار بود (β=0.216، T=4.508). نتایج تحلیل میانجی‌گری نشان داد که ظرفیت خیرین نقش میانجی جزئی قوی در رابطه بین عوامل درونی و توسعه زیرساخت‌های ورزشی ایفا می‌کند (β=0.491، T=13.872) به‌طوری‌که حدود 4/69 درصد از تأثیر کل عوامل درونی از طریق این مکانیسم اعمال می‌شود. این یافته‌ها نشان می‌دهد که تقویت عوامل درونی خیرین از جمله انگیزه‌های مذهبی، علایق شخصی و باورهای اخلاقی، در کنار بهبود ظرفیت سازمان‌های ورزشی برای جذب و مدیریت مشارکت خیرین، می‌تواند به‌طور قابل توجهی به توسعه زیرساخت‌های ورزشی کمک کند.