وقف که پیشینه آن در ایران به دوران پیش از اسلام برمی‌گشت، در دوران اسلامی رواج بیشتری یافت. این سنت آن قدر اهمیت یافت که حتی در دوران های پرآشوب مثل دوران قراقویونلو و آق قویونلوها از آن غفلت نگردید. پژوهشن حاضر با روش توصیفی_ تحلیلی و با به کار بردن منابع کتابخانه‌ای به بررسی جایگاه و اهمیت وقف در دوره ترکمانان قرا قویونلو و آق قویونلو می پردازد. در راستای انجام این پژوهش اقدامات و فرمانهای حکام و سلاطین دو سلسله قراقویونلو و آق قویونلو ، وقف نامه ها و موقوفات این دوره مورد بررسی قرار گرفته است. یافته های پژوهش حاضر نشان می‌دهد، علی‌رغم دوران پرآشوب و تحولات سیاسی متعدد، ساخت ابنیه عام‌المنفعه و وقف املاک و دارایی ها بر آن رواج داشته است. به خصوص فرمانهای سلاطین درباره موقوفات و اختصاص معافیت‌های مالیاتی ، بیانگر جایگاه مهم و اهمیت فراوان وقف در آن زمانه بوده است. همچنین در این دوره وقف بر بقعه امامزادگان، خانقاه ها و مزار عرفا رواج بیشتری داشته است.