وقف نامه های بسیاری در ایران در ارتباط با جایگاه امور خیر ، انجام امور عام المنفعه و به خصوص امور درمانی وجود دارد. برخی از وقف نامه ها مختص به تاسیس یک بیمارستان و وقف زمین است که موسسه انستیتو پاستور تهران  به عنوان یک نهاد وقفی توانست یک سال بعد از جنگ جهانی اول  ۲۸ ژوئیه ۱۹۱۴ تا ۱۱ نوامبر ۱۹۱۸ میلادی (۵ مرداد ۱۲۹۳ تا ۱۹ آبان ۱۲۹۷ شمسی) در زمینه بررسی بیماری های واگیردار فعالیت داشته باشد.  فعالیت این موسسه با هدف تامین بهداشت و سلامت جامعه صورت گرفت که در این امر موفق بود. روش پژوهش مبتنی بر منابع کتابخانه ای و اسنادی می باشد. هدف از پژوهش حاضر بازخوانی وقفنامه موسسه پاستور در تهران است. نتایج پژوهش نشان می دهد که واقف با هدف مبارزه با بیماری های واگیردار و معالجه مردم زمین این موسسه را با همه امکانات وقف نموده است که این کار سبب پیشگری از بیماری های واگیرداری و مسری می شد.