تلفیق وقف و سلامت، موضوعی است که سابقه‌ای کهن در ایران اسلامی دارد و از روزگاران گذشته مورد توجه اکثریت جامعه بوده است. سنگاب، سازه‌ایست که نمود کامل کاربرد وقف در سلامت جامعه بوده و با افزودن تقدس فرهنگ عاشورایی بر آن، جایگاهی ویژه در فرهنگ اسلامی یافته و ترکیب سه گانه‌ای از تجلی وقف، سلامت و امام حسین7را تشکیل داده است. در این مقاله سعی بر آن است که به تشریح این ترکیب مقدس پرداخته شود.
پرسش اصلی این مقاله آن است که سنگاب‌ها چگونه پیوند فرهنگ حسینی7 با سلامت جامعه را برقرار کرده‌اند؟ بحث ویژه‌ی ما دراین مقاله، معرفی سنگاب‌هاست و از آن‌جا که سنگاب با بازنمایی واقعه‌ی کربلا، در طبقه‌ی هنر والای شیعه قرار می گیرد و شهر اصفهان به عنوان پایتخت حکومت شیعه مذهب صفویه، نمود بارز بروز سنگاب‌هاست، به طور خاص به سنگاب‌های تاریخی اصفهان پرداخته می شود.هدف از این تحقیق، بازنمایی و احیای سنت نیکوی وقف آب سالم در این سرزمین است و این مقاله با روش کتابخانه ای و مطالعات میدانی نگاشته شده است. درباره ی پیشینه‌ی این پژوهش باید گفت که موضوع و رویکرد آن کاملا جدید است ولی در مورد سنگاب های اصفهان، به طور خاص،اثر نفیس گنجینه ی آثار تاریخی اصفهان تألیف دکتر لطف الله هنرفر و کتاب ارزشمند سقاخانه ها و سنگابهای اصفهان تألیف منصور دادمهر و مقاله ی سنگاب های اصفهان هنر قدسی شیعه نوشته ی عفت السادات افضل طوسی و نسیم مانی، می تواند راهگشا باشد.